Zwycięzcy swoich poległych ogłaszają bohaterami, podczas gdy polegli po stronie przegranych uznawani są za przestępców. Tymczasem wszyscy zabici żołnierze spoczywają pod ziemią w swoich ramionach. Ich duchy przez lata nadal walczą i cierpią na polu bitwy.
Nie ma żadnej logiki ani sensu w wyrażeniu „wojna dla pokoju” – jest ono sofizmatem. Zwrot „wojna dla pokoju” jest równie bezsensowny jak „umierać dla życia”, ”cierpieć dla przyjemności” czy „być nieszczęśliwym dla szczęścia”. (…)
Jeśli człowiek nie podejmie walki wewnątrz siebie, będzie zmuszony walczyć na zewnątrz. Jeśli jednak wejdzie w tę wewnętrzną walkę, stoczy ją, zwycięży i zakończy wojnę, wówczas zakończy także wojnę na zewnątrz. To jedyna droga do pokoju.
(opis według okładki)
