Kamil jest niewidomy. Ale czy to powód, żeby się go bać, litować się nad nim albo natrętnie się o niego troszczyć? Stanowczo nie! On sam całkiem dobrze sobie radzi i jak każdy chłopiec miewa szalone pomysły i niezwykłe przygody. Wspólnie ze starszą siostrą Zuzią świetnie się bawią, robią sobie psikusy, a kiedy trzeba – stają za sobą murem.
Książka oswaja z nieznanym światem, w którym patrzy się rękami.
(opis według okładki)
